Uyanır uyanmaz bilgisayar başına geçtim diyebilirim aslında öncelikle TNT'de Monk'u izledim, birazdan da Lost başlayacak...Hazır reklamlar varken yazayım dedim.Ankara'ya geldim bu sabah saat 06.30 gibi...Ne kadar özlemişim, neredeyse 1yıl oldu gelmeyeli. (Sanırım olmuştur o kadar, çünkü en son ne zaman geldiğimi hatırlamıyorum...) AŞTİ'de indikten hemen sonra Ankaray'a geçiş yaptım.İki adet öğrenci bileti alayım dedim...İki öğrenci bileti dedim..."Adam da pasonuz var mı?" dedi.Ben de "1sn lütfen!"diyerekten çantamda paso avına çıktım.Hem öğrenci kimliğimi hem de İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin bana vermiş olduğu pasomu çıkarıp adamın gözüne gözüne soktum. Her neyse adam "Bu pasolar burada geçmez." dedi...Sanırım öğrenci kartı alabilmek için sadece Ankara'da okumak gerekiyor, İstanbul ya da herhangi bir şehirde okuyan öğrenci, öğrenci sınıfına sokulmuyor, ilginç, çirkin, abes...Şaşırdığımı söyleyemem, zira her türlü şeyi beklerim ABB'den, diye düşünerek tam bilet aldım. Bak bak bak... Gelir gelmez bir uyuzluk oluştu içimde, zaten oldum olası sevmemişimdir Ankara'nın insanını...Adamın ne suçu var diyeceksiniz, haklısınız ne diyeyim... Kurunun yanında yaş da... Herneyse ankaray'dan Kızılay'a kadar gittim ve sonrasında metroya geçiş yaptım...Metronun yerin üstüne çıktığı bölümlerde tam olarak huzur buldum diyebilirim... Sessiz, sakin...Büyük binalar yok, yer yer ağaçlar falan var.Ankara'da da ağaç mı var?, diyeceksiniz bu noktada da, varmış cidden az da olsa..Metroda da kimse yoktu neredeyse, birkaç kişi ve ben... Metrodan indikten sonra otobüse bindim bir de... Yolculuk üstüne yolculuk... :) Herneyse bizim otobüsün kalktığı yer değişmiş, yolun karşısından kalkıyormş artık, ben de alt geçitten geçtim. Normalde hiç uğraşmam ama bu sefer resmen alt geçitte uzun bir yürüyüş yaptım. :) Otobüse bindim, zaten kısa bir mesafe gidecektim. Otobüs hareket ettikçe ta ben lisedeyken bitirilmesi planlanan metro çalışmalarında halâ bir değişiklik olmadığını gördüm ama şaşırmadım, zira blunduğumuz bölgeye hiçbir şey yapılmayacağı geçen yerel seçimlerde açıklanmıştı, ne yapalım herkes aynı kişiye ya da partiye oy verecek diye bir şey yok, siyasetin kirli oyunları sabah sabah birbir gözümün önüne serildi.Konuyu değiştirmiş gibi oldum değil mi, hemen bir U dönüşü yapayım: Otobüs güzergahını da değiştirmiş... Saf saf etrafıma bakındım, nerelere giriyor bu otobüs soruları kafamda olarak... Kulağıma da kulaklık taktım tabi, müziksiz geçmez değil mi? Ben de öyle düşünmüştüm, sonra zar zar telefonum çalmaya başladı, bana kalırsa geç kalmış bir telefondu...Annem nerede olduğumu merak etmiş, o sırada da teyzemlerin evinin önündeydi otobüs, söyledim rahatladı... Yollar bomboştu ya müthiş bir şey..Etrafta insan yoktu ya, bu görüntüye aç kalmışım resmen...Ankara böyle miydi önceden de... :)) Durakta inip eve gittim, annem kahvaltı falan hazırlamış. Kahvaltı alışkanlığım da hiç yoktur, neyse kırmayım o kadar uğraşmış dedim ama nasıl midem bulandı anlatamam.Herneyse pek bir şey yiyemedim, hemen yatmak istediğimi söyledim (otobüste de uyumuştum ama) ve çok özlediğim yatağıma kavuşmuş oldum... Bir ara annem kaldırdı, bana mantı yapmış. :)) Mantıya hayır denir mi hiç? Hemen kalktım tabi, yalnız annem de herhalde beni kıtlıktan çıktım falan sandı, tabağı nasıl doldurduysa artık, yarısına bile gelemeden tıkandım. Gerçi bu,tabağı gördüğüm anda zaten belli olmuştu, babamla birbirimize nasıl baktığımızı hiç anlatmayım. :) Mantımı kısmen yedikten sonra tekrar yatayım dedim, yatış o yatış... Uyumayı bile özlemişim, zira Ankara'da uyumanın tadı da bir başka. Neyse şimdilik Ankara izlenimlerim bu kadar, bütün gün sadece uyuduğumu düşünürsek fazla bile diyebilirim. Zaten Lost da başladı... Ben televizyon başına geçiyorum ve şimdiden herkese kazasız, belasız, mutlu ve iyi bayramlar diliyorum. Sevgiler.
Sanırım bu bayram Ankara'dasınız.Güzel bir brayam diliyorum.
Herkesin gönlünde ah nerde o eski bayramlar dedirten ,
ya en bol şeker tüketimi olan ,
ya da harçlıkların sağlam toplandığı:)
ya da ailenin en kalabalık hatırlandığı bir bayram mutlaka vardır.
Sevdiklerinizle birlikte geçirebileceğiniz,
o eski enn güzel en tatlı ve en neşeli bayramlar tadında bir bayram diliyorum.
ABRAXAS'IN DÜNYASINA HOŞ GELDİN!!!
Bir girdin mi dünyama bir daha çıkış yok, tüm kapılar kapalı ardına kadar. Ama korkma ne kelepçelerim var ellerine takacağım ne de prangalarım var ayakların için. Benim bir kalbim var, orada da herkese yer var fazlasıyla, anlayacağın oldukça büyük. Ben sıkıldıkça bir şeyler karalıyorum, aslında bir şeyler yazmak için sıkılmam da gerekmiyor. Evde herkes uyurken içim içimi yiyor adeta, uyuyamıyorum. Ev halkına ayıp olmasın diye yatağıma uzansam da dayanamayıp kalkıyorum. 2 de yatağa mı girdim, 3 de bilin ki kalkıp yazmaya başlamışımdır. Garip bir şahsiyetim ama olsun, alışırsın kolayca. Çok zorlamam seni, ama yok ben istemiyorum ne senin yazılarını, ne blogunu dersen o zaman da kaçışın yok bir yere. Kalbimde yine yerin olur ama hüzünler bölümünde ben kendimi yer dururum, yine gelmedi diye;
Neyse bu kadar duygusallık yeter bana.
İstiyorum ki herkes bir şeyler okusun, yazsın da şu cehaletimiz bir şekilde ortadan kalksın. Toplum olarak rahatlayalım artık. Sadece bloglar için değil sözüm, hiç durmadan bütün gün bloglarda gezinmenin de bir mantığı yok, sen de eline geçen her şeyi oku işte kardeşim! Arada da okuduklarını ya da yazdıklarını paylaş bizlerle.
Benim de genelde yazdığım şeyleri çıkarıp da birilerine gösterecek kadar cesaretli olduğum söylenemez ama sanal ortamda işler değişiyor.
Ben de o an içimden geçenleri ufak bir makine parçasına dolduruyorum...
Ufak mı dedim??? -Pardon... :)))
Bu 'ufak' makine parçası sayesinde blogcu da aksitabraxas linkine tıklayan herkes yazdıklarımı okuyabiliyor.
Sanırım bu şekilde kendimle ve yazılarımla ilgili olarak çok daha büyük bir iş yapmış oldum ve bunu düşünmek bile beni gerçekten mutlu etmeye yetiyor.
Umarım SEVGİLİ OKUYUCU, seni de mutlu edebilme maharetini gösterebilirim.Kendime başarılar dilerken, senin de blogumda iyi vakit geçirmeni dilerim; tekrar DÜNYAMA HOŞ GELDİN!!!!
Uyanır uyanmaz bilgisayar başına geçtim diyebilirim aslında öncelikle TNT'de Monk'u izledim, birazdan da Lost başlayacak...Hazır reklamlar varken yazayım dedim.Ankara'ya geldim bu sabah saat 06.30 gibi...Ne kadar özlemişim, neredeyse 1yıl oldu gelmeyeli. (Sanırım olmuştur o kadar, çünkü en son ne zaman geldiğimi hatırlamıyorum...) AŞTİ'de indikten hemen sonra Ankaray'a geçiş yaptım.İki adet öğrenci bileti alayım dedim...İki öğrenci bileti dedim..."Adam da pasonuz var mı?" dedi.Ben de "1sn lütfen!"diyerekten çantamda paso avına çıktım.Hem öğrenci kimliğimi hem de İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin bana vermiş olduğu pasomu çıkarıp adamın gözüne gözüne soktum. Her neyse adam "Bu pasolar burada geçmez." dedi...Sanırım öğrenci kartı alabilmek için sadece Ankara'da okumak gerekiyor, İstanbul ya da herhangi bir şehirde okuyan öğrenci, öğrenci sınıfına sokulmuyor, ilginç, çirkin, abes...Şaşırdığımı söyleyemem, zira her türlü şeyi beklerim ABB'den, diye düşünerek tam bilet aldım. Bak bak bak... Gelir gelmez bir uyuzluk oluştu içimde, zaten oldum olası sevmemişimdir Ankara'nın insanını...Adamın ne suçu var diyeceksiniz, haklısınız ne diyeyim... Kurunun yanında yaş da...
